السيد محمد علي الأبطحي
458
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )
ذبح وصيد حيوانات خوردن حيوانات حلال گوشت ، وپاك بودن اجزاء روح دار بدن آنها ، ونماز خواندن در حال همراه داشتن آن اجزاء ، مشروط به تذكيه شرعي است ; كه با ذبح ، يا نحر ، يا شكار ، ويا جان دادن بيرون از آب انجام مىيابد ، چنان كه در مسائل آينده بيان مىشود . مسائل ذبح وصيد حيوانات ( مسأله 2505 ) : اگر حيوان خون جهنده دار حلال گوشت را به دستور شرعي سر ببرند ، وحشى باشد يا أهلي ، صحرائى باشد يا دريائى ، پرنده باشد يا غير آن پس از جان دادن ، گوشت آن حلال وبدن آن پاك ونماز خواندن با آن صحيح است ; مگر آن كه انسان با آن حيوان وطى نزديكى كرده باشد ، ويا آن حيوان نجاستخوار شده ، يا شير خوك خورده باشد ، كه اگر حيوان نجاستخوار طبق دستور شرع استبراء نشود پس از سر بريدن گوشت آن حلال نيست . ( مسأله 2506 ) : حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو وكبك وبز كوهى ، وحيوان حلال گوشتى كه أهلي بوده وبعدا وحشى شده مانند گاو وشتر أهلي كه فرار كرده ووحشى شده است ، اگر به دستور شرعي آنها را شكار كنند پاك وحلال است ، ولى حيوان حلال گوشت وحشى كه به سبب تربيت كردن أهلي شده ، با شكار كردن پاك وحلال نمىشود . ( مسأله 2507 ) : حيوان حلال گوشت وحشى وقتي با شكار كردن پاك وحلال مىشود كه بتواند فرار كند يا پرواز نمايد ، بنابر اين بچه آهو كه نمىتواند فرار كند ، وبچه كبك كه نمىتواند پرواز نمايد ، با شكار كردن پاك وحلال نمىشود ، واگر آهو وبچه اش را كه توان فرار ندارد با يك تير شكار نمايد آهو حلال وبچه اش حرام است ; مگر آن كه آن را زنده بگيرند وطبق دستور شرعي